Blogs

Blogs

Op deze pagina vind je de blogs over wat mij raakt – in de talloze verhalen die ik dagelijks hoor over de beleving van werk én de dingen die ik zie gebeuren op de Nederlandse arbeidsmarkt.

In de knel....

De handelwijze die bekend staat als de toeslagenaffaire vertoont grote gelijkenis met het schandaal van de bijstand (in wording). Kwesties die laten zien dat het huidige beleid inzake werk en inkomen niet meer past bij de tijdgeest. Omdat burgers die hulp nodig hebben daarin dusdanig streng worden gecontroleerd alvorens zij toegang krijgen en om fraude te bestrijden, dat het ten koste gaat van hun recht op zelfbeschikking.

Beleid dat anderszins zowel tot gevolg heeft dat een steeds groter deel van het beschikbare budget wordt uitgegeven aan het organiseren van die hulp als dat vijf euro lenen van de buurvrouw zonder dat te melden, leidt tot het stempel van fraudeur. Kortom: beleid waarin de menselijk maat zoek is. Hetgeen in de praktijk eveneens als bijkomend effect heeft dat mensen mentaal klem worden gezet. Omdat zij aan de ene kant afhankelijk worden (gemaakt) op een manier waarin hen alle (zelf)respect wordt ontnomen, terwijl aan de andere kant van hen wordt verlangt dat zij in zichzelf blijven geloven, bezig blijven met het zoeken naar werk en zich voor elke sollicitatie presenteren als de ultieme kandidaat om zo hun eigen situatie te verbeteren.

Daarbij lijkt het er op dat het in Den Haag ontbreekt aan de bereidheid te kijken naar de onderliggende problematiek. Namelijk, dat het tegengaan van armoede een update van het systeem vereist. Het feit dat men überhaupt een uitkering en/of toeslag nodig heeft, betekent immers niets anders dan dat mensen om wat voor reden dan ook niet deelnemen, arbeid voor veel werkenden te weinig oplevert om rond te komen én het scheppen van werkgelegenheid amper nog rendabel is.

Daarom is het nodig samen te werken in een nieuwe orde. Een werkwijze die inzet op zelfredzaamheid én burgers daarbij helpt door de juiste randvoorwaarden te bieden. Zoals hen zélf de regie geven om in een beschermde omgeving (met bodemprijzen, sociale zekerheid en steeds weer nieuwe kansen) te leren ondernemen. Want slechts door mogelijkheden te zien, zijn/haar kennis en vaardigheden te oefenen en de effecten daarvan te voelen, zijn mensen in staat zich te ontwikkelen c.q. hun eigen omstandigheden te verbeteren. Een aanpak die er bovendien toe leidt dat deze aspirant-ondernemers op termijn hun (eigen) werkgelegenheid scheppen, de opbrengst van arbeid weer terecht komt bij degene die het werk uitvoeren én terugvloeit in de samenleving in plaats van dat het verdwijnt in de zakken van aandeelhouders.

 

Werk, werk en nog eens werk

Dat het kabinet er in deze crisis voor kiest het begrotingstekort op te laten lopen in plaats van te bezuinigen noemen sommigen gedurfd. Toch heb ik er weinig vertrouwen in dat door die verandering het extra geld dit keer wél terecht komt bij degene die dat het hardste nodig hebben. Een gevoel dat wordt versterkt doordat ik verder alleen de standaardinstrumenten voorbij zie komen die bij elke crisis weer uit de kast worden getrokken.

Lees meer

Ik kan er niet meer van slapen

Al die maatregelen van de overheid en de effecten daarvan op onze samenleving, ik kan er niet meer van slapen. Het lijkt wel alsof wij niet meer kunnen omgaan met onzekerheid. Omdat voor elk risicootje - zowel in relatie tot het virus als bijvoorbeeld de arbeidsmarkt- talloze regels worden afgekondigd, procedures worden ingeregeld en controles uitgevoerd. Iets wat mij benauwd omdat het aanvoelt alsof wij in slaap worden gesust.

Lees meer

Contact

Stichting Oraio
Binckesstraat 138
3814 TW Amersfoort
Mobiel +31(0)653519738
info@oraio.nl

Social Media

oraio social media linkedin footer

 

Algemene gegevens

Kamer van Koophandel: 68491824
BTW: NL857468649B01
IBAN: NL29 RABO 0317 8477 75